Delil Alınan Kaynaklar
مَصَادِرُنَا الْمُعْتَمَدَةُ
1. Kaynak
الْقُرْآنُ الْكَرِيمُ
Kur'an-ı Kerim

Birinci ve temel kaynak. Zahir anlam esas alınır; keyfi te'vil yasaktır. Sahabe'nin anladığı şekilde anlaşılır.

2. Kaynak
السُّنَّةُ النَّبَوِيَّةُ
Sünnet-i Nebeviyye

Kur'an'ın açıklayıcısı. Sahih isnad şarttır. Buhârî ve Müslim'in standartları esas alınır; zayıf hadis akidede delil olmaz.

3. Kaynak
فَهْمُ الصَّحَابَةِ وَالتَّابِعِينَ
Sahabe ve Tabiûn Anlayışı

Vahye bizzat şahitlik eden neslin yorumu. İbni Abbas, İbni Mes'ud, Ömer (R.A) ve büyük Tabiûn imamlarının görüşleri bağlayıcıdır.

4. Sınır
حَدُّ سَنَةِ ٣٥٠ هـ
H. 350 Yılı Sınırı

Selef döneminin kapandığı tarih. Sonrası referans olabilir; ancak Selef'in icmâasına aykırı görüşler kabul edilmez.

H. 1
Hz. Peygamber
H. 10–100
Sahabe (R.A)
H. 100–200
Tabiûn
H. 200–350
Etbâu't-Tabiîn
H. 350
Selef Sınırı ◉
H. 350+
Halef Dönemi
Günümüz
H. 1447
H.350 sonrası görüşler referans alınabilir — ancak Selef'in icmâasının önüne geçemez.

Bu Yollardan Sakınırız
الْمَسَالِكُ الْمَرْفُوضَةُ
SON EKLENEN KİTAPLAR